Wat was je eerste idee toen je jouw (of een) handpop zag? Dacht je aan het enthousiasme waarmee hij ontvangen zou worden? Of aan de gesprekken die hij uit zou gaan lokken? De doelen waar je hem voor in kunt zetten, de gebieden waar je hem bij zou kunnen gebruiken of de onderwerpen die hij in zou kunnen leiden? Dacht je aan het plezier wat je zou gaan beleven?

Verschillende invalshoeken

In de afgelopen 15 jaar heb ik veel mensen gesproken die met een pop werken of ermee willen gaan werken. Op de vraag wat gaat jouw pop doen? komt bijna altijd direct een antwoord. Het antwoord op deze vraag is meestal ook de reden waarom je een pop hebt gekocht, je weet heel goed wat je er mee wilt, waar je naartoe wilt en wat je via de pop wilt bewerkstelligen. Ik laat je een aantal antwoorden zien die genoemd zijn.

Het vergroten van de interactie of deelname van een kind aan een gesprek of activiteit wordt vaak genoemd als reden om een pop te gebruiken. De laagdrempeligheid van de pop als vriendje levert al snel beelden op van kinderen die heel makkelijk tegen een pop praten. De pop maakt het dus mogelijk om meer zicht te krijgen op wat er in een kind leeft, zijn taalbeheersing of hoe hij denkt. Informatie waar je zelf soms nogal wat moeite voor moet doen, maar die je door de toevoeging van de pop gratis in je schoot geworpen krijgt.

Ook het introduceren van een nieuw thema in de klas wordt vaak genoemd als reden voor de aanwezigheid van de pop. Omdat kinderen ontspannen door de aanwezigheid van de pop en eigenlijk altijd wel geïnteresseerd zijn in wat hij te zeggen heeft maakt de pop een nieuw thema of een nieuw onderwerp voor kinderen bij voorbaat al leuk. Voor velen is de rol van de pop ook helder bij het introduceren van een thema, je ziet voor je hoe jouw pop bij de introductie van het herfst thema binnen komt met een mandje met bladeren, eikeltjes, kastanjes en beukennootjes. Je hebt laarzen voor hem klaar staan, hij heeft een dikkere trui aan, je hebt een paraplu in de buurt, een regenjas en ook liedjes en versjes waar je iets mee kunt.

Hoe concreter hoe beter

Alle invalshoeken die je in de afbeelding hierboven ziet zijn mogelijk, de handpop is overal bij in te zetten en kan je in al deze situaties ondersteunen. Sommige invalshoeken zijn heel concreet en andere zijn wat abstracter. Een boek laten zien, een spelletje doen of een vraag stellen zijn hele concrete activiteiten. Bij het werken met een thema of onderwerp is het thema (of onderwerp) al concreet en gaat het nog om de vraag ‘en wat gaat de pop dan precies doen?’

Hoe verder je af komt te staan van een concrete activiteit hoe lastiger het wordt om je pop daadwerkelijk in te zetten. Het vergroten van de interactie is een veelgenoemde reden om een pop in te zetten maar zal alleen gaan lukken wanneer het doel wordt omgezet in een concrete activiteit met inhoud waar een kind op wil reageren en jou antwoorden geeft op de vragen die je hebt. Jouw pop kan absoluut uitgroeien tot een geweldige assistent (voor jou én de kinderen) en een plek krijgen in elk ontwikkelingsgebied maar daarvoor moet je hem concrete activiteiten gaan geven en door blijven vragen op elke ingeving die je hebt. Door steeds iets verder te gaan in het concreet maken van de reden waarom je pop mee neemt geef je jezelf houvast, wordt je zekerder in het werken met je pop en pakken je activiteiten met de pop uit zoals je gehoopt had.

See it big but keep it simple

Begin dus eenvoudig en in situaties waarin het gebruik van de pop voor de hand ligt: binnen een kringsituatie. Zorg dat je je onderwerp concreet kunt maken en geniet van wat de pop los maakt. Vergeet niet te kijken en te luisteren naar de kinderen en wil niet alles tegelijk. Dat zijn mijn belangrijkste tips voor elke enthousiaste en beginnende bespeler van welke (methode)pop dan ook. Wil je meer tips of heb je vragen? Abonneer je dan op mijn berichtenlijst en je ontvangt ze vanzelf in je mailbox.

Ja, die wil ik wel ontvangen

Tot een volgend blog