In het vorige blog ging het over redenen waarom je jouw pop wilt gebruiken bij de activiteiten die je gaat doen. “Hoe concreter, hoe beter” gaf ik toen als tip want het blijkt een stuk makkelijker te zijn om een pop in te zetten wanneer je weet waar je naar toe wilt en wat de vorm van de activiteit moet zijn.

“Hoe” draait om de concrete invulling

In dit blog ga ik nog een stapje verder. Als je weet wat je wilt doen draait het alleen nog om de vraag ‘hoe pak ik het aan?’ De hoe-fase van een activiteit is de meest concrete fase, je bekijkt je activiteit van alle kanten en gaat invulling geven aan je pop. Het ‘hoe’ gaat over de inhoud: wat wil jouw pop vertellen, laten zien of initiëren? Waarom wil hij dat, welke vragen gaat hij stellen, welke handelingen laat je hem doen en wat kun je bij je activiteit betrekken om het levendiger of inzichtelijker te maken? Hoe formuleert jouw pop zijn zinnen?

Maar ook: in welke setting speelt de activiteit zich af, en, als je wilt werken met een attribuut of attributen, waar komen die te liggen (en is dat praktisch?) Waar komt jouw pop vandaan voordat je hem op schoot neemt? Waar gaat jouw pop naar toe als de activiteit klaar is? In de ‘hoe-fase’ ga je de activiteit in gedachten helemaal door lopen en oplossingen bedenken voor de onderdelen of overgangen die nog niet (of niet genoeg) zijn ingevuld. De mindmap hier onder helpt je daarbij.

Werken met attributen, voorkom verrassingen

Attributen en materialen maken je activiteit leuker en levendiger. Ze werken ook erg goed om de aandacht te trekken en de inhoud inzichtelijk te maken. Ik werk zelf erg graag met attributen omdat die het mogelijk maken om mijn pop bij elke denkbare inhoud in te zetten en ik via een attribuut op een eenvoudige manier uit kan dagen tot een activiteit of tot deelname.

Bij de keuze voor een attribuut moet je alleen wel rekening houden met de beperkingen die jouw pop heeft. Zelfs wanneer jouw pop handen heeft wil dat niet zeggen dat die handen in de praktijk ook echt handig zijn. Je bent echt niet de eerste die er tijdens een activiteit achter komt dat je óf een hand tekort komt bij het hanteren van een attribuut óf dat het simpelweg onmogelijk is voor de pop. Dat is niet erg wanneer jouw improvisatievaardigheden groot zijn maar wanneer je daar over twijfelt, doe je er goed aan om toch even van te voren na te gaan of iets uitpakt zoals je het bedacht had, of niet.

Hoe doe ik het?

Ik heb vandaag een filmpje gemaakt waarin ik je een aantal oplossingen wil laten zien voor ‘problemen’ die ik of anderen in de praktijk hebben ervaren.

Heb je hier iets aan? Helpt het je om op een andere manier naar je pop en zijn mogelijkheden te kijken? Of roept het vooral nieuwe vragen bij je op? Als dat het geval is, laat ze me weten zodat ik met je mee kan denken.

Met dit blog ben ik aan het einde gekomen van dit drieluik. Het nadenken over wie, wat en hoe stopt daarmee niet. Dat is een proces dat elke keer herhaalt kan worden en toegepast kan worden op elke activiteit en elk thema.