De handpop is bij uitstek geschikt om kinderen uit te dagen tot taal en interactie en brengt niet zelden gesprekken op gang waar je heel blij van wordt. Omdat ze spontaan zijn én je informatie verstrekken over de belevingswereld, manier van denken en het niveau van het kind. Eigenlijk zou een handpop in de ‘gereedschapskist’ (trukendoos of schatkist, het is maar net hoe je hem noemen wilt :D) van elke (professionele) opvoeder moeten zitten omdat hij met zoveel gemak zoveel méér uit het kind kan halen.

Dat weet je natuurlijk allemaal allang en pas je ook al in meerdere of mindere mate toe maar het gebruik van de pop valt of staat met tijd en inspiratie. Hij ligt mogelijk toch wat vaker in de kast dan je zou willen. Je bent hierin niet de enige, wanneer een vaardigheid nog niet helemaal eigen en onderdeel van je denken is gemaakt, is het best lastig om je intenties om te zetten in daadwerkelijke actie. Vergelijk het maar met een abonnementje op de sportschool; je weet waarom je er naartoe zou moeten gaan en neemt het je ook elke keer weer voor maar bij de uitvoering blijken er ineens een heleboel (goede) redenen te zijn waarom je deze week best nog een keertje over kunt slaan. Zo gaat dat bij mij vaak en daardoor lukt het me maar niet om mijn lijf in de staat te houden waarin ik me toch echt gezonder en vitaler voel en blijer ben met mijn spiegelbeeld.

De vraag van de week

Ik realiseer me dat het werken met de pop voor jou net zoiets kan zijn en ga je, samen met JaNee, helpen. Elke week ga ik een kort filmpje posten met een vraag die ik JaNee vandaag (of deze week) zou laten stellen aan kinderen. Een vraag die aansluit bij de belevingswereld van het kind en die eenvoudig te stellen is. Een vraag die reacties op gaat leveren ook. Ik wil je uitnodigen die vraag ook daadwerkelijk via jouw pop te stellen zonder je druk te maken over hoe je jouw pop bespeelt. Zet je pop recht bij je op schoot en zorg dat hij/zij oogcontact maakt met de kinderen (het kind). Dat is alles wat je, qua techniek, nodig hebt. De rest is bijzaak en onbelangrijk voor de kinderen waarmee je werkt. Laat alles wat je belemmert in het werken met jouw pop los en richt je alleen op deze zaken en op deze vraag.

Laat jouw pop met kinderen praten en bemoei je er zelf niet mee, laat het een gesprek zijn tussen kind en pop en neem waar wat het kind zegt. Zonder daar vanuit je eigen rol op te willen reageren, leun achterover en geniet van wat er ontstaat tussen kind en pop (of tussen de groep en de pop). Wanneer kinderen uit zichzelf niet veel vertellen, helpt het wanneer jouw pop iets kan vertellen over zijn/haar vakantie: je kunt daarbij denken aan:

  • hij is naar het bos geweest,
  • hij mocht mee naar de supermarkt,
  • hij heeft gespeeld met …..,
  • hij is bij oma langs geweest,
  • hij heeft nieuwe kleren gekregen,
  • etc.

Wanneer kinderen iets vertellen over hun vakantie kan jouw pop vervolgvragen stellen:

  • vond je dat leuk?
  • werd je daar blij van?
  • mocht je zelf kiezen?
  • was je alleen of samen?
  • etc.

Laat je pop afsluiten met: ik vond het gezellig bij jullie maar ben nu moe. Ik ga in de kast slapen en kom weer terug als ik een nieuwe vraag heb bedacht.

Tot zover deze vraag en deze activiteit. Heb je vragen of ben je tegen dingen aangelopen bij de uitvoering van deze activiteit? Stel ze me gerust zodat ik je daar een oplossing voor geven kan.

Wil je de volgende berichten automatisch in je mailbox ontvangen? Abonneer je dan op mijn nieuwsbrief.

Ja, die wil ik wel ontvangen